Roździał 3

Po 2 minutach piosenka się skończyła.  Fede popatrzył na Ludmiłe i uśmiechnął się.
-Bardzo dobrze. Pomyślimy nad tym czy piosenka będzie na występie, a teraz siadajcie-powiedział Pablo.
3 godziny później
Ludmiła stała przy szafce i pakowała kurtke do torby. Nagle pojawił Fede.
-Hej Ludmiła! Czy mógłbym cię odprowadzić do domu?-zapytał chłopak. Ludmiła kiwnęła głową. Po kilku minutach wyszli ze studia. Fede chwycił Ludmiłe za rękę i przybliżył się do dziewczyny. Poczuła ona zapach męskich perfum. Co chwile spoglądała na chłopaka. Po chwili Ludmiła potchnęła się na kamyku i jęknęła.
Chłopak spojrzał na nią z niepokojem.  Szybko poprowadził ją na ławkę.
-Hej wszystko ok?-zapytał z przestrachem w głosie.
-Chyba skręciłam kostke- jęknęła dziewczyna.
-A możesz chodzić?-zapytał chłopak.
Dziewczyna pokręciła przecząco głową. Fede bez zastanowienia wziął ją na ręce.
-Mów mi gdzie iść-powiedział chłopak.
Po 20 minutach znaleźli się pod domem Ludmiły.  Babcia Ludmiły wyszła im na powitanie.
-Witaj Federico już jesteś o i widzę, że poznałeś moją wnuczke-powiedziała babcia i uśmiechnęła się.
-Tak jest naprawdę wspaniała. I jeszcze raz dziękuję- odparł chłopak.
Ludmiła popatrzyła na nich pytająco.
-Kochanie to jest Federico wnuk mojej przyjaciółki i przyjechał z Włoch aby uczyć się w twoim studiu. Bedzie teraz z nami mieszkał-wyjaśniła babcia.-A i czemu on trzyma cię na rękach?-zapytała po chwili babcia.
-No chyba skręciłam kostke -powiedziała cicho dziewczyna.
Fede zaniósł ją do jej pokoju i połorzył ją na łóżku.
-Odpoczywaj księżniczko- powiedział chłopak po czym wyszedł z pokoju.