Rozdział 4

"Księżniczko" jego słowa wciąż rozbrzmiewały w uszach Ludmiły. Poczuła się wartościowa i szczęśliwa. Przecież gwiazda youmixu niosła ją na rękach. Dziewczyna wzięła głęboki wdech po czym powoli wstała z łóżka. Kulejąc i łapiąc się wszystkiego co popadnie doszła do pokoju Federico(gościnnego). Chłopak nawet  jej nie zauważył,ponieważ grał na gitarze. Byli sami bo babcia poszła do koleżanki. Dziewczyna cichutko usiadła na tapczanie obok chłopaka. Ten nie usłyszał, ale gdy przechylił głowe dostrzegł Ludmiłe.
-O cześc Ludmi! Wszystko okej? Możesz chodzić?- zapytał.
-Tak-powiedziała Ludmiła. Chłopak znowu dotknął palcami strun instrumentu i zaczął grać. Podśpiewywał cichutko. Ludmiła czuła jak w jej głowie wybucha pokaz fajerwerków.  Miała ochotę przytulić chłopaka , ale za bardzo się bała. Spoglądała tylko co chwile na chłopaka.
Nagle Fede przestał grać. Obrucił się i spojrzał Ludmile w oczy.
-Powiedz co cię męczy - powiedział z powagą.
Dziewczyna pogładziła włosy. Miała ochote wyżalić się mu jak tęskni za rodzicami,że nikt jej nie rozumie chciała krzyczeć płakac i śmiać się ale wydała z siebie tylko pisk przestraszonej myszy.
-Wszystko dobrze.
Chłopak zajrzał w jej oczy.
-Co jest ?-nie dawł za wygraną.
-Ja ja po prostu tęsknie za ro ro dzicami-wyjąkała Ludmiła.
Chłopak nie odezwał się. Objął dziewczyne ramieniem i mocno przytulił. Ludmiła uśmiechnęła się w duchu. Przez te 2 miesiące tego właśnie potrzebowała. Czegoś szczerego.
-A wiesz co? Ślicznie dziś śpiewałaś-zmienił temat.
Dziewczyna zaruminiła się. Chłopak przysunął się jeszcze bliżej. 
-Jestś naprawde fajną dziewczyną- szepnął jej do ucha.
-A ty...- nie skończyła zdania gdyż Fede spojrzał na nią tak słodko, że niw wytrzymała i po prostu się roześmiała. Po chwili milczenia Fede powiedział:-Wiesz co? Naprawdę Cię lubie